Een recente ervaring bij de spijkersalon heeft me een weinig ongemakkelijk gemaakt. Hier is wat gebeurde. Ik kreeg een manicure en deze jonge kerel kwam binnen. Ik dacht hij moet zijn daar zijn meisje op te nemen, maar hij moest daar zijn spijkers gedaan ook krijgen. Er was daar een andere kerel wie was eigenlijk wachtend op zijn meisje. Twee van hen sloegen omhoog een gesprek. Het mannelijke plakken in de winkel-zo millennial spijker. De kerel die zijn spijkers gedaan krijgt scheen zelf bewust helemaal niet. Het gehele scenario scheen eerst leuk, maar na wat bezinning heeft het ongerust gemaakt me.

Het verzorgen van mijn Papa de uitrusting bestond uit de zeep van het Ivoor, Oud Kruid aftershave, tandpasta, deodorant, en de lotion mijn moeder in de geneeskundeborst plakte. Ik denk het het zelfde als is wat zij aan gasten in Gitmo uitgeven. Wanneer ik probeer om een geestelijk beeld van mijn vader te krijgen die naar een spijkersalon I gaat enkel mislukking uit lachend. Ik heb hem een botermes zien gebruiken toen hij geen spijkerclipper kon vinden.

Nu heb ik mannelijke vrienden die gevangen kopend volkomen geen huidserum gehad, maar heb geen probleem dat mijn gebruikt gehad. Geen klachten van mijn kant omdat één minder van roestige gewrichten in de wereld plaatste is een goede zaak om Martha Stewart te parafraseren. Na het geven van het een weinig meer gedachte, ben ik ongerust gemaakt. Als deze tendens werkelijk groot wordt, ik moet vie voor tijd om zal mijn wenkbrauwen die met één of andere dude worden gedaan die krijgt zijn rug in de was gezet te krijgen?

De rand voorspelt de toekomst, en dat is waarom ik ongerust gemaakt ben. Will the nail salon be the new man cave? Will I walk in to get my bi-weekly pedicure to find the game on the tube instead of Oprah? The occasional guy at the salon is cute, but I don't want to be the only woman waiting for a manicure. I'm just not ready to have my day spa turned into a man cave.